Rak stanowi drugą – po chorobach serca – przyczynę zgonów wśród ludzi. Konwencjonalne metody jego zwalczania powodują ciężkie objawy uboczne. Poszukuje się więc nowych, alternatywnych sposobów terapii. Z najnowszych badań wynika, że szansą na skuteczne i mniej uszkadzające organizm leczenie okazuje się zastosowanie witaminy C


Piotr Derentowicz, NŚ 8/2017

Jest sześciowęglowym związkiem rozpuszczalnym w wodzie, syntetyzowanym przez zwierzęta. Człowiek – wskutek braku oksydazy L-gulonolaktonowej – nie jest wstanie utlenić L-gulonolaktonu do kwasu askorbinowego. Z tego względu musimy dostarczać go z pożywieniem lub w postaci suplementów.

Witamina, o jakiej mowa, ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, m.in.: bierze udział w syntezie hormonów, neuroprzekaźników, karnityny, procesach detoksykacji, wchłanianiu żelaza, funkcji komórek śródbłonka naczyniowego, regulacji ciśnienia krwi, procesach antyoksydacyjnych i antynowotworowych, hamuje działanie bakterii, wzmacnia układ odpornościowy.

Badania kliniczne

W 1970 roku szkocki chirurg Ewan Cameron wraz z przyjacielem Allanem Campbellem przeprowadzili pierwsze doświadczenia nad zastosowaniem wysokich (podawanych dożylnie lub doustnie) dawek witaminy C w terapii raka. Wkrótce Cameron nawiązał ścisłą współpracę z Linusem Paulingiem (chemikiem, laureatem Nagrody Nobla) i wspólnie akcentowali olbrzymi potencjał tego związku w walce z chorobami nowotworowymi. Badania farmakokinetyczne wykazały, że kluczową rolę w osiągnięciu leczniczego stężenia w surowicy odgrywa sposób podania witaminy. Podaż doustna pozwala na osiągnięcie stężenia wynoszącego około 300 µM i jest słabo kontrolowana. Natomiast ordynowanie dożylne umożliwia osiągnięcie poziomu wynoszącego 20 mM, i to utrzymującego się ponad 4 godziny. Takie stężenie powoduje śmierć komórek nowotworowych. Badania wykazują, że pacjentom można bezpiecznie podawać dawki nawet do 1,5 g na kilogram masy ciała!

W latach 70-tych Cameron i Campbell pięćdziesięciu pacjentom z zaawansowanym stadium raka (u których konwencjonalne leczenie zawiodło) zaaplikowali dożylnie wysokie dawki kwasu askorbinowego (10 gramów dziennie przez 10 kolejnych dni). Odpowiedź na terapię była różna – brak reakcji, odpowiedź minimalna, regresja guza lub krwawienie. Notowano również przypadki całkowitego zaniku nowotworu.

W roku 1975 Cameron i Campbell przeprowadzili eksperyment na większej (liczącej 100 osób) grupie w terminalnym stadium raka. Pacjenci otrzymywali 10 gramów witaminy dziennie przez 10 dni dożylnie, a następnie doustnie. W porównaniu z grupą kontrolną chorzy poddani terapii osiągnęli znamiennie dłuższą przeżywalność (wynoszącą około 300 dni).

 Polub Nieznany Świat Zdrowia na Facebooku!

W 2006 roku naukowcy z Bethesdy wykazali u trzech pacjentów cierpiących z powodu raka zwiększone przeżycie od 1 do 4 lat po zastosowaniu dużych dawek – od 15 do 65 gramów raz lub dwa razy w tygodniu przez kilka miesięcy. Badacze zwrócili przy tym uwagę, że tylko dożylne podawanie wysokich dawek witaminy pozwala osiągnąć stężenia zabójcze dla komórek nowotworowych. Koreańscy naukowcy z Uniwersytetu Kwandong ordynowali pacjentom w terminalnym stanie choroby nowotworowej wysokie dawki kwasu askorbinowego (dożylnie 10 gramów dwa razy dziennie, a po trzech dniach przerwy 4 gramy na dobę doustnie). Badania wykazały, że kuracja przyniosła poprawę jakości życia chorych, m.in.: zmniejszenie objawów zmęczenia, bólu, a także poprawę apetytu.

Terapie złożone

1200px L Ascorbic acid.svgW ostatnich latach w niektórych ośrodkach łączy się terapię konwencjonalną z wysokimi dawkami witaminy C. W 2012 roku naukowcy z Uniwersytetu Bethesda zbadali bezpieczeństwo oraz skutki jednoczesnego podawania leków przeciwnowotworowych – gemcytabiny i erlotynibu oraz dożylnego kwasu askorbinowego u 14 cierpiących na raka trzustki IV stopnia. Trzech pacjentów wykazało objawy progresji choroby, a 9-ciu stabilizację. Rok później badania na Uniwersytecie Iowa w grupie 9 pacjentów z rakiem trzustki w IV stadium potwierdziły bezpieczeństwo stosowania dożylnie wysokich dawek witaminy C połączonych z chemioterapią. U chorych osiągano stężenie leku w surowicy wynoszące 20 mM. Leczenie skojarzone było dobrze tolerowane (bez efektów ubocznych), a czas przeżycia wyniósł około 12 miesięcy.

W 2014 roku w Centrum Uniwersyteckim w Kansas zastosowano w badaniu klinicznym terapię raka jajnika z wykorzystaniem kwasu askorbinowego. Lekarze stwierdzili, że jego podanie zmniejsza toksyczne objawy chemioterapii.

Badania laboratoryjne oraz zastosowanie „modeli” zwierzęcych

Badania przeprowadzone na zwierzętach doświadczalnych oraz komórkowych liniach nowotworowych potwierdzają obserwacje kliniczne i umacniają wiarę w terapię witaminową. Kwas askorbinowy w dawkach od 0,1 do 100 mM m.in. znacznie zmniejszał proliferację linii komórek nowotworowych prostaty, raka trzustki, wątroby, okrężnicy, komórek nerwowych (neuroblastoma).

Badania wskazują, że wysokie stężenie witaminy zwiększa czułość komórek rakowych na naświetlanie. U zwierząt, którym podawano kwas askorbinowy w takiej samej dawce jak człowiekowi wykazano zahamowanie wzrostu raka trzustki, wątroby, prostaty, jajników. Badania dowiodły większej skuteczności terapii złożonej – witaminy oraz leków cytostatycznych.

Jak to działa?

Naukowcy zwracają uwagę, że podawanie dożylne witaminy C pozwala na osiągniecie jej wysokich stężeń zarówno w surowicy, jak i w tkankach. Ponadto związek ten wykazuje tendencje do akumulowania się w tkance nowotworowej (powodując zahamowanie jej wzrostu).

→ Czytaj Nieznany Świat w wersji elektronicznej!

Witamina C, posiadająca właściwości pro-oksydacyjne dzięki jonom żelaza i miedzi, powoduje formowanie się nadtlenku wodoru H2O2, który działa zabójczo (komórki nowotworowe nie posiadają enzymatycznych mechanizmów zabezpieczających przed nadtlenkiem wodoru – katalazy). Kwas askorbinowy niszczy DNA i mitochondria guza, unieczynnia ATP komórek, powoduje ich apoptozę (nie uszkadzając zdrowych). Wykazuje działanie antyoksydacyjne, chroni przed tworzeniem mutagennych N-nitrozwiązków. Wzmacnia funkcjonowanie układu odpornościowego, stymuluje komórki NK, limfocyty T i B, zwiększa produkcję kolagenu. Jest inhibitorem angiogenezy. Zwiększając produkcję kolagenu, wzmacnia tkankę łączną pomiędzy guzem a organizmem. Witamina C powoduje spowolnienie procesu tworzenia przerzutów poprzez zahamowanie działania hialuronidazy (syntetyzując ten enzym nowotwory złośliwe degradują macierz zewnątrzkomórkową, co ułatwia ich rozwój). Badania eksperymentalne wykazały, że podanie tego związku zwiększa ekspresję genów naprawczych DNA komórek oraz przyczynia się do wzrostu liczby genów powodujących apoptozę komórek nowotworowych.

Terapię prowadzą liczne kliniki

orangesW Stanach Zjednoczonych działają ośrodki leczące chorobę nowotworową dużymi dożylnymi dawkami witaminy C. Najsłynniejsza z nich to Bright Spot For Health w Wichita (Kansas) – Riodan Clinic. Także w Polsce w niektórych klinikach prowadzona jest terapia witaminowa z zastosowaniem podawanego dożylnie kwasu askorbinowego. Terapię tę wykorzystuje się również w leczeniu: zatruć toksynami, miażdżycy, chorób wirusowych, mononukleozy, reumatoidalnego zapalenia stawów, kandydozy oraz wspomaganiu rekonwalescencji.

Szansa na zdrowie

Rak stanowi drugą – po chorobach serca – przyczynę zgonów wśród ludzi. Konwencjonalne metody jego zwalczania powodują ciężkie objawy uboczne. Poszukuje się więc nowych, alternatywnych sposobów terapii. Z najnowszych badań wynika, że szansą na skuteczne i mniej uszkadzające organizm leczenie okazuje się zastosowanie witaminy C.


Źródła

Cameron E, Campbell A.: The orthomolecular treatement of cancer. II. Clinical trial of high – dose ascorbic acid supplements in advanced human cancer. Chem.Biol. Interact.1974,  9 (4)

Cameron E, Campbell A., Jack T.: The orthomolecular treatment of cancer. III. Reticulum cel sarcoma: double complete regression induced by high-dose ascorbic acid theraphy. Chem. Biol. Interact. 1975, 11 (5)

Padayatty S.J., Riodan H.D., Hewitt S.M. et al.: Intravenously adminstered vitamin C as cancer theraphy: three cases. CMAJ. 2006, 174 (7)

Yeom C.H., Jung G.C., Song K.J.: Changes of terminal cancer patients health – related quality of life after high dose vitamin C administration. J.Korean. Med.Sci. 2007, 22 (1): 7-11.

Monti D.A., Mitchel E., et al.: Phase I Evaluation of Intravenous Ascorbic Acid in Combination with Gemcitabine and Erlotinib in Patients with Metastatic Pancreatic Cancer. PLos One 2012, 7 (1)

Welsch J.L., Wagner B.A. et al.: Pharmacological ascorbate with gemcitabine for the control of metastatic and node-positive pancreatic cancer (PACMAN): results from a phase I clinical trial. Cancer Chemother Pharmacol. 2013, 71(3)

Ma Y, Chapman J. et al.: High-dose parenteral ascorbate enhanced chemosensitivity of ovarian cancer and reduced toxicity of chemotherapy.Sci Transl Med. 2014, 5;6(222)

Szymańska-Pasternak J., Janicka A., Bober J.: Witamina C jako oręż w walce z rakiem. Onkol. Prak. Klin. 2011; 7, 1

 

 

 
 
Powered by JS Network Solutions