Każdy, kto lubi curry, na pewno zna kurkumę, popularną przyprawę o intensywnej żółto-złotej barwie. Najwięcej korzyści prozdrowotnych dostarcza ona, gdy od dzieciństwa spożywa się ją w dużych ilościach. Ostryż długi (Curcuma longa), który jest byliną, bywa też nazywany ostrzyżem Zohary, kurkumą długą, ostryżem indyjskim, szafranem indyjskim. Lekarze uważają, że składnik tej rośliny – kurkumina – skutecznie leczy różne odmiany raka, jak również choroby serca, depresję i schorzenia wieku starczego: demencję oraz Alzheimera 


Doktor Ajay Goel – profesor w Baylor University Medical Center w Dallas (Teksas, USA) zajmuje się leczniczymi właściwościami kurkuminy od 20 lat. Przeprowadził ponad 200 badań, których wyniki opublikował w renomowanych czasopismach naukowych. Jego ostateczny wniosek brzmi tak, iż kurkumina oferuje szeroki wachlarz korzyści prozdrowotnych, a przede wszystkim jest w stanie zapobiegać powstawaniu, leczyć, a nawet likwidować raka, bez jakichkolwiek efektów ubocznych (!).

Na temat zalet kurkuminy opublikowano dotąd ponad 8200 artykułów opartych na badaniach, przy czym większość z nich w ciągu ostatnich 15 lat. W elektronicznej bazie danych Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH), zwanej PubMed (dostępna na stronie: pubmed.gov ), pod koniec 2016 roku, wprowadzając do wyszukiwarki frazę kurkumina nowotwór, można było odnaleźć 3132 wyniki. Wiele z tych testów przeprowadzono zgodnie z najwyższymi standardami medycznymi, co wzmacnia naukową wartość leku, o jakim mowa.

W przemyśle spożywczym kurkuminę wykorzystuje się do barwienia curry, paluszków rybnych, wyrobów cukierniczych (ciasta), margaryny oraz serów topionych. Ponadto stanowi ona składnik niektórych kosmetyków i jest stosowana do kolorowania bawełny.

Czy ta skromna indyjska przyprawa faktycznie może zapobiegać, leczyć, a często nawet wyleczyć wiele poważnych schorzeń, począwszy od nowotworów, przez dolegliwości serca, bóle artretyczne, a na chorobach nieuleczalnych, takich jak cukrzyca czy Alzheimer kończąc? Odpowiedź brzmi: oczywiście! Prawda bowiem wygląda tak, że

kurkumina wykazuje pozytywne efekty w leczeniu każdej przypadłości,

w kontekście której była badana.

Przez 6 tysięcy lat kurkumę stosowano jako lekarstwo w jednym z najstarszych systemów medycyny tradycyjnej – w Ayurwedzie. Do jej zadań należało przywracanie równowagi w podstawowych substancjach ciała, jak też w centrach energetycznych organizmu. Ostatnie badania wykazują, że największe korzyści przypisywane w Ayurwedzie kurkumie należą się kurkuminie. Ze względu na jej nieprzeciętne zdolności lecznicze nazywa się ją często Złotą Boginią. W religijnej tradycji Hindusów zrobioną z tej rośliny złotą pastą znaczy się czoła uczestników różnych nabożnych ceremonii, a także nowożeńców.

Czego zatem – zapytajmy – dowiedzieli się do tej pory lekarze o kurkuminie i jej oddziaływaniu na komórki rakowe?

Substancja ta należy do najsilniejszych środków przeciwzapalnych, jakie występują w Naturze. Nie wywołuje efektów ubocznych, nawet gdy jest zażywana w dużych ilościach. Co ciekawe, wskaźnik zachorowań na raka w Indiach, skąd pochodzi doktor Goel, okazuje się bardzo niski. Jest to zapewne związane z powszechnym spożywaniem w tym kraju kurkuminy.

Pomimo technik wczesnego wykrywania w ostatnich 40 latach diagnozy nowotworowe i dotyczące raka wskaźniki śmiertelności nie uległy znaczącej zmianie. Oznacza to, że pojawia się coraz więcej nowotworów – dzieje się tak najprawdopodobniej z powodu naszego trybu życia oraz środowiska, w którym egzystujemy.

Jakie właściwości posiada kurkumina?

  • Blokuje COX-2 i prozapalne ścieżki sygnałowe NF-Kappa B, zapobiegając chronicznemu stanowi zapalnemu ● Unieszkodliwia wolne rodniki tlenu, co chroni przed produkcją kwasu arachidonowego uczestniczącego w procesie zapalnym ● Kontroluje produkcję cytokin ● Spowalnia lub zatrzymuje wytwarzanie innych enzymów, w tym kinaz białkowych.

Epigenetyka to nowy dział nauki, który bada ekspresję genów w rozwoju nowotworów. Wyniki doświadczeń wskazują, że styl życia oraz

zmiany środowiskowe

są w stanie przywrócić zdrowszą i bardziej zrównoważoną ekspresję genów, co skutkuje leczeniem oraz zapobieganiem chorobom onkologicznym.

Kurkumina: ● Pomaga kontrolować ekspresję ważnych genów, które wywołują rozprzestrzenianie się nowotworu ● Reaktywuje bierne geny hamujące rozrost guza i odwraca pracę genów powodujących wzrost obcego ciała ● Kontroluje ekspresję wielu miRNA, które zawiadują wzrostem i zachowaniem genów wywołujących raka.

Poza tym kurkumina: ● Wywołuje apoptozę (usuwa zużyte lub uszkodzone komórki) na wiele różnych sposobów ● Skuteczniej niż inhibitory angiogenetyczne blokuje ścieżki sygnałowe ● Blokuje szlaki sygnałowe EGFR oraz VEGF, które kontrolują rozrost nowotworu ● Jest naturalnym lekarstwem antymetastatycznym (przeciwprzerzutowym) ● Hamuje procesy zapalne, łącznie z przerzutami nowotworów w zaawansowanym stadium, w tym raka trzustki, wątroby oraz jelita grubego.

Komórki macierzyste raka są w dużej mierze odpowiedzialne za jego nawrót po miesiącach lub latach, które minęły od terapii. W tym kontekście kurkumina:

  • Zakłóca szlaki sygnałowe, zapobiega komunikacji z innymi komórkami nowotworowymi i przeciwdziała nawrotom ● Zwiększa skuteczność chemioterapii w uśmiercaniu nowotworowych komórek macierzystych.

Niemal u każdego pacjenta na którymś etapie cyklu leczenia rozwija się chemiooporność.

Kurkumina ● Pomaga pokonać chemiooporność, poprawiając skuteczność leków chemioterapeutycznych ● Neutralizuje mechanizmy przeżycia komórek rakowych.

goelkurk

 

Bardzo ważna książka dr. Ajaya Goela dotycząca leczniczych właściwości kurkuminy, wydana w 2016 r. przez Wydawnictwo BIAŁY WIATR, której „Nieznany Świat” udzielił patronatu medialnego. Kliknij i zamów na stronie naszej księgarni

 

Wykazano również, że roślina ta

otwiera komórki rakowe na chemioterapię.

  • Uwrażliwia komórki nowotworowe i macierzyste komórki rakowe na wiele chemioterapeutyków ● Poprawia efektywność powszechnie stosowanych w chemioterapii leków, w tym 5-FU ● Zwiększa skuteczność kilku lekarstw stosowanych w leczeniu zaawansowanego nowotworu jelita grubego, m. in. Irinotecanu, FOLFOXu, Gemcytabiny, Celecoxibu oraz Paclitaxelu – aplikowanego przy nowotworze piersi ● Poprawia skuteczność chemioterapeutyków przepisywanych w różnych rodzajach nowotworów: piersi, jelita, trzustki, żołądka, wątroby, krwi, płuc, prostaty, pęcherza, szyjki macicy, jajników, głowy i szyi. Dotyczy to nawet zaawansowanych nowotworów uznawanych za nieoperacyjne ● Aktywuje miRNA do pokonania chemioopornych komórek macierzystych raka ● Chroni zdrowe narządy, szczególnie wątrobę, nerki, serce i śluzówkę jamy ustnej przed toksycznymi skutkami chemioterapii i naświetlań.

Kurkumina działa synergicznie w połączeniu z wieloma innymi naturalnymi preparatami.

  • Poprawia efekty chemioterapii i ochrania sąsiednie tkanki przed uszkodzeniami spowodowanymi naświetlaniami i/lub chemioterapią ● Wykazuje jeszcze większą skuteczność, gdy jest stosowana w połączeniu z innymi naturalnymi substancjami, m. in. boswellią, kwasami tłuszczowymi Omega-3, witaminą D, resweratrolem i zieloną herbatą.

Badania przeprowadzone na Harwardzie i w Massachusetts General Hospital potwierdzają, że koktajl zawierający kurkuminę może mieć silne działanie antynowotworowe, wzmacniając efekty wszystkich rodzajów terapii i jednocześnie zmniejszając toksyczność chemioterapii oraz leczenia naświetlaniami. Składniki takiego koktajlu to kurkumina, kwas oleinowy (znajduje się w oliwie z oliwek), sylibiny (z ostropestu plamistego), EGCG – galusan epigallokatechiny (z zielonej herbaty), kemferol (znajdziemy go w wielu produktach spożywczych, np. w cebuli i zielonej herbacie), melatonina, enterolakton (lignany pojawiają się m.in.

 

w nasionach, pełnych ziarnach, siemieniu lnianym

roślinach strączkowych), Withania somnifera, czyli Ashwaganda (Ajurwedyjskie zioło), oraz resweratrol (z czerwonych winogron, śliwek i jagód).

Przebadano i wykazano skuteczność kurkuminy w następujących rodzajach nowotworów:

● jelita grubego ● piersi ● trzustki ● wątroby ● płuc ● czerniaka ● kości ● szpiczaka mnogiego ● prostaty ● nowotworów głowy i szyi ● przewlekłej białaczki szpikowej ● mózgu (glejak) ● pęcherzyka żółciowego ● chłoniaka.

Kurkumina została uznana za skuteczny środek w leczeniu wielu chorób, w dużej mierze ze względu na swoje działanie przeciwzapalne. Oprócz raka oddziałuje pozytywnie m.in. na otyłość. Leczy ● choroby serca ● cukrzycę ● artretyzm i chroniczne bóle ● depresję ● demencję i chorobę Alzheimera ● zaburzenia trawienia, w tym chorobę Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zespół jelita drażliwego, rodzinną polipowatość gruczolakowatą, czy uszkodzenie wątroby wywołane nadużywaniem alkoholu.

Roślina ta – co istotne – działa jak leki farmakologiczne, lecz bez charakterystycznych dla nich skutków ubocznych. Potwierdza się też jej zdolność do poprawy nastroju przez podniesienie poziomu polepszających samopoczucie neurotransmiterów. Działa antyoksydacyjnie i przeciwzapalnie. Naukowcy wypowiadają się na jej temat entuzjastycznie, ponieważ kurkumina nie tylko

radzi sobie z objawami depresji

lecz leczy także jej ukryte przyczyny.

Otyłość i cukrzyca typu 2 idą ramię w ramię. Każda z nich jest chorobą wywołaną gromadzeniem się tłuszczu, stanem zapalnym i stresem oksydacyjnym. Kurkumina nie tylko zwalcza zapalenie, ale także radzi sobie ze zbyt dużą ilością tłuszczu i stresem oksydacyjnym, a to doskonała kombinacja, by pokonać oba schorzenia. Roślina ta pomaga unormować regulujący wagę poziom adiponektyny, kontroluje ilość cukru we krwi i wydzielanie insuliny. Zmniejsza produkcję glikogenu (magazynowanej glukozy) w wątrobie, nie wpuszcza też tej substancji do czerwonych krwinek i poprawia zdolność gojenia się ran. Chroni nerki i może zapobiec cukrzycy typu 2, a w niektórych wypadkach nawet tę chorobę cofnąć.

Przeciwzapalne właściwości kurkuminy i jej skuteczność powinny również czynić z niej ważną część strategii w walce z chorobami serca i układu krążenia. Kurkumina podnosi poziom HDL – dobrego cholesterolu, pomagając usuwać tłuszcze z tętnic i zmniejsza lepkość komórek krwi, zapobiegając tworzeniu się skrzepów. Obniża markery stanu zapalnego CRP i homocysteinę, zmniejszając ryzyko schorzenia serca i naczyń krwionośnych. Cofa zastoinową niewydolność serca i obniża ryzyko udaru, jak też poudarowych uszkodzeń mózgu. Zadziwiające właściwości przeciwzapalne tej rośliny czynią z niej skuteczny środek na chorobę Alzheimera oraz demencję. Kurkumina wykazuje działanie synergiczne w połączeniu z antydepresyjnym lekiem farmakologicznym fluoxetine (Prozac), zapewniając dużo większą szansę na zdrowotny sukces. U osób cierpiących na Alzheimera poprawia pamięć i zwalcza niektóre podstawowe objawy tej przypadłości, co może przyczynić się nawet do jej remisji.

Kurkuma jest przyprawą kulinarną zdecydowanie korzystną dla zdrowia, jeśli używa się ją codziennie (tak jak w Indiach) w dużych ilościach. Kurkumina, gdy jest właściwie wyekstrahowana z kłącza kurkumy, staje się wysoko biodostępna i mocno terapeutyczna. Krótko mówiąc kurkuma jest przyprawą, natomiast kurkumina – naturalnym lekarstwem obecnym w tej przyprawie.

Można by zapytać, czy wszystkie ekstrakty kurkuminy są identyczne. Odpowiedź brzmi – nie. Ważne, by zwrócić uwagę na jakość ekstraktu. Na to, czy ma on wysoką przyswajalność i czy nie zawiera szkodliwych, toksycznych chemikaliów używanych podczas ekstrahowania kurkuminy z kłącza rośliny. Formuła BCM-95™, której używa w swoich badaniach dr Ajay Goel, jest otrzymywana przy stosowaniu nietoksycznych metod i została dobrze przebadana jako najbardziej biodostępna ze wszystkich preparatów kurkuminy znajdujących się obecnie na rynku. Okazuje się ona zarówno doskonale przyswajalna, jak i terapeutyczna, a przygotowuje się ją z zachowaniem tradycyjnych zasad medycyny ayurwedyjskiej.

– W moim przekonaniu kurkumina jest jedną z najbardziej fascynujących substancji, jakie odkryliśmy, by potencjalnie zapobiegać, leczyć, a nawet likwidować nowotwory – mówi dr Goel. – Nie tylko wpływa na ok. 700 genów, ale oddziałuje także na ponad 100 różnych szlaków komórkowych. Wielokrotne badania wykazały, że jest ona bezpieczna w leczeniu wszystkich nowotworów bez żadnej toksyczności, nawet w wysokich dawkach.

Oprac. Konrad Wydrowski

 

 

 
 
Powered by JS Network Solutions