W jednym z najstarszych dzieł indyjskiej literatury - Rigvedzie, napisanej ok. 1500 lat przed narodzeniem Chrystusa, znalazła się pochwała leczniczych mocy roślin o boskim pochodzeniu.


dr Miloš Jesenský

We wstępie do starych wedyjskich tekstów, znanych także jako Lecząca pieśń, możemy przeczytać, że:

O ziele zrodzonym w prawiekach,
O trzy wieki wcześniej niż bogowie,
O stu i siedmiu odcieniach zieleni,
ja teraz będę śpiewał swą pieśń.

Zainspirowani przez dawnego poetę, cofnijmy się więc daleko w przeszłość, by przybliżyć farmację w dorzeczu Gangesu i Indusu, bazującą przede wszystkim na użytecznej fitoterapii.

→ O czym jeszcze piszemy w numerze wrześniowym?

Manuskrypt Bowera

Przewodnikiem na tej drodze wiodącej do poznania starożytnej indyjskiej farmacji będzie przekład ówczesnego aptekarskiego rękopisu znanego jako Manuskrypt Bowera. Został on odnaleziony w 1889 r. przez dwóch handlarzy starożytnościami, którzy penetrowali ruiny metropolii Mingai w Kaszgarze. Rok później sprzedali go brytyjskiemu oficerowi wywiadu - późniejszemu generałowi-majorowi Hamiltonowi Bowerowi (1858-1940), który w roku 1891 przekazał dokument znanemu orientaliście - dr Augustowi  F. R. Hoerlenowi (1841-1918). Badacz ten rękopis składający się z 56 kart kory brzozowej, przełożył w latach 1893-1912 na angielski i wydał pod tytułem Manuskrypt Bowera.

Manuskrypt sporządzony w języku indoaryjskim (sanskrycie) datuje się na IV-VI w. n.e., przy czym niewątpliwie zawiera on starsze podania. Na 38 kartach zamieszczono trzy opracowania z zakresu medycyny...

To jedynie fragment niniejszego artykułu. Pełną wersję przeczytasz w 9/2019  dostępnym także jako e-wydanie.

,

 

 
 
Joomla Extensions